Sesji czas dogonił nas.
W związku z tym wszyscy biedni studenci łączą się teraz w bólu i resztkami sił scrollują facebooka  wertują strony opasłych tomów, które oprócz swojej pierwotnej funkcji równie często służą za #podkładkę pod laptopa, #przycisk do papieru i #packę na wszelakie insekty.
Tak, to są właśnie studia.
Wzrastające w tym okresie dzienne zapotrzebowanie na kawę zapewnia nam dozgonną wdzięczność kawowych koncernów, a światło palące się w pokoju do 3 w nocy wywołuje uśmiech na twarzy naszego dostawcy prądu.To również w tym okresie częściej słyszymy bluzgi z ust poirytowanych studiowaniem znajomych, a częstość występowania hipokrytów jest wprost proporcjonalna do ilości 5 w indeksach. A raczej w internetowych kontach.
A ja piszę posta.
Bo test z blogowania zdałam na 2. Z minusem. Ale od tego są 2, żeby je poprawiać. Więc pełna skruchy wracam na internetowe poletko, by znowu siać, a nie tylko zbierać plony.
Sami widzicie co nadmiar nauki robi z mózgiem. Papka jak gerberowe zupki.
I z racji takiej, że wczoraj miałam egzamin (yep, nie masz wolnej auli, piszesz w soboty, deal with it) postanowiłam uczcić to nowym postem.
Zatem... Na 25 urodziny mojej siostry, które miały miejsce w zeszłym roku, jak zwykle postawiłam na handmade. Coś tam naskrobałam farbami na kartce i pobawiłam się w decoupage. Jeśli o malunek chodzi- znalazłam takowy w google i posługując się zacną techniką znaną ludziom mało kreatywnym zwaną kopiowaniem, zrobiłam nieco zmodyfikowaną wersję tejże pracy. A moją słabość do Disneya znacie więc co tu dużo tłumaczyć. To rodzinne.


Cóż, na dzisiaj to tyle. Reszta postów pod zbiorczym tytułem "Życie to jest ciężkie, a studia są dziwne" powinna pojawić się wkrótce. Mój mózg ma Wam tyle do opowiedzenia!
Tymczasem zmykam napawać się nicnierobieniem.
Pozdro!

Pozdrawiam jesiennie.
PS. Dobiliśmy do 4000 wyświetleń, dziękuję ;) Fajnie, że komuś chce się odwiedzać mojego bloga :)

Czy tytuł mówi wszystko? Myślę, że tak.
Król lew, po prostu.
Dzisiaj miał być inny post, ale tak się złożyło, że wczoraj w końcu przysiadłam do rysowania. Postanowiłam się przełamać i wziąć ołówek w dłoń. Było to moje drugie podejście, ponieważ za pierwszym razem coś nie wyszło i zniechęcona odłożyłam rysowanie na czas nieokreślony (mówiłam już o tym, taki mam dziwny charakter), ale wczoraj się zmobilizowałam i... jakoś się udało :)
Oto i Simba, na życzenie stałej czytelniczki bloga ;)



Tych, którzy nie pamiętają tej kultowej sceny z Króla Lwa odsyłam tutaj
Miłego dnia!
PS. Dziękuję za wszystkie miłe komentarze pod ostatnim postem :)

Trzeba to w końcu z siebie wyrzucić- uwielbiam rysować bajkowe postacie. Wiem jak to brzmi- 19-latka, która bawi się w rysowanie Myszki Mickey? o.O Ale to wychodzi mi najlepiej i z tego czerpię największą przyjemność. Przygoda z tego typu rysowaniem zaczęła się dla mnie mniej więcej w 5 klasie podstawówki i można powiedzieć, że trwa do dzisiaj, chociaż dawno nie rysowałam już tego typu motywów (brak czasu).

Oto i nawiązanie do ostatniej notki. Napisałam, że serwetnik kojarzy mi się z latami 50, więc postanowiłam narysować coś związanego z tym okresem. Dlatego prezentuję Wam pin-up girl! Rysowana na szybko, bez większej uwagi, ot taki mój powrót do rysunku. Zawsze starałam się, żeby kontury były mocne, bez żadnych odstających kresek itp. a tym razem chciałam pożegnać się z byciem perfekcjonistką i takie są tego efekty.

Przepraszam za jakość 2 zdjęcia, ale musiałam poprawić jasność i kontrast bo inaczej było niewyraźne. I cóż, rysunek trochę na tym ucierpiał... A ostatnie to efekt zabawy w gimpie :) Oczywiście suknia miała być w grochy ale moje lenistwo dało o sobie znać.
Muszę przyznać, że spodobało mi się takie niedbałe rysowanie, tylko że kartka była paskudna. Źle mi się na niej rysowało bo ołówek niedokładnie pokrywał jej powierzchnię.
W dodatku nie wiem co mi odwaliło (wybaczcie tak 'skomplikowane' słownictwo), że połączyłam w tej pracy cienkopis i ołówek. Szok! Nigdy nie preferowałam takiego rysowania a tu proszę proszę!
Koniec przynudzania na dzisiaj. I tak się rozpisałam. Także pozdro! :)

Dawno, dawno temu... za czasów gimnazjalnych bodajże...